De 3 meest hardnekkige fabels

Hondentraining fabels.

Helaas bestaan er in ‘honden training land’ nog een aantal hardnekkige hondentraining fabels, die met mij vele trainers graag de wereld uit willen helpen.

1. Je mag een angstige hond niet steunen

Deze stamt nog uit de tijd dat gedacht werd dat honden slechts gedrag konden vertonen en dat emoties bij honden niet bestonden. Inmiddels weten we beter en daarmee is ook het advies voor aanpak veranderd.

Een hond voelt zeker emoties en kan dus angst voelen. Wanneer je hond angstig is, leeft hij in de overlevingsmodus. Op dat moment kan je je hond niets anders leren dan hoe hij het beste aan deze enge situatie kan ontsnappen. Angst kan je niet verergeren door steun te bieden.

Het emotionele systeem lijkt erg op die van mensen. Bedenk een situatie waarin je zelf bang bent. Wat zou er gebeuren als iemand je in deze situatie steunt? Ik denk dat je nu zelf ook begrijpt dat dat je angst nooit erger maakt.

Iemand die zelf bang is, kan jou wel alert maken in een situatie die jij in eerste instantie niet eng vond. Ook kan iemand je hysterisch betuttelen, dat valt niet onder het geven van steun. Op deze manier kan je het ook betrekken op je hond 🙂

2. Je moet het honden samen laten uitzoeken

Regelmatig wordt het nog geroepen in de wandelgebieden, van de ene hondeneigenaar tegen de ander. Helaas wordt dat slechte advies ook nog regelmatig opgevolgd.

Je hond hoeft geen aanval van een andere hond te ondergaan. De andere hond moet in dit geval worden teruggefloten door zijn eigenaar. Een hond die het ‘zelf moet oplossen’ kan daarbij zichzelf noodgedwongen ongewenst gedrag aanleren en dat is niet iets wat je als hondeneigenaar wilt laten gebeuren.

Bescherm je hond en laat het hem zeker niets zelf oplossen, met alle gevolgen van dien.

Dit betekent ook weer niet dat je je hond van elke situatie wilt weerhouden, want natuurlijk is het goed dat hij leert communiceren met andere honden en dat hij weerbaar wordt. Maar dit heeft zeker zijn grenzen.

3. Je hond moet er maar gewoon doorheen

Er doet zich een, voor jouw hond, moeilijke situatie voor. Hup, pak de lijn en sleur hem erdoor heen. Want zo went hij er wel aan. Nee dus.

Er is een verschil tussen ‘socialiseren’ en ‘traumatiseren’. Wil je je hond op een goede manier iets leren, dan doet hij ervaring op met een situatie. Hij vindt er niet zo veel van, of hij vindt het leuk. Op deze manier leert je hond omgaan met de omgeving.

Maar het kan ook anders. Stel je je hond ergens aan bloot, waar je hond angst door krijgt, dan leer je je hond de verkeerde dingen. Namelijk: dat die situatie helemaal niet leuk is en vooral in de toekomst vermeden moet worden.

Zo vinden we bijvoorbeeld weleens dat alle honden door iedereen geaaid moeten kunnen worden. Waar is dat op gebaseerd? Jij wil toch ook niet door iedereen geaaid worden? Je hond mag heus ‘nee’ zeggen. In sommige gevallen is je hond op andere gedachten te brengen en gaat hij het alsnog waarderen. Maar soms ook niet!

Overige hondentraining fabels

Naast deze 3 hondentraining fabels die de gemiddelde hondentrainer heel vaak hoort, zijn er nog vele anderen.

Zoals:

Blaffende honden bijten niet (ik zou het niet proberen!), bijtende honden zijn vals (vaker juist angstig), een kwispelende hond is blij (of hij is op jacht of hij is zeer gespannen) en elke hond vindt het leuk om te spelen (niet waar en dan hoeft hij het dus niet te leren).

Ken je nog een hondentraining fabel? Reageer hieronder en deel hem.

P.s. lees hier meer over positieve hondentraining >>

This entry was posted in . Bookmark the permalink.

7 thoughts on “Hondentraining fabels

  1. Als je hond zich dominant gedraagt, wil deze de baas spelen over jou dan gooi je hem op zijn rug. Dat zal hem leren weten wie er de baas is!

  2. Wat ik zo vaak mee maak , is dat er een loslopende hond aan komt en mijn honden zitten dan aan de lijn en ik let dan toch op , omdat ik zie aan mijn honden dat ze dit vaak niet prettig vind en ik kom dan voor hun op .
    Wil ze in een veilige situatie voor hun hebben want zij zitten aan de lijn en de andere hond is los .
    En dan krijg ik vaak de opmerking mevrouw maak je niet zo druk mijn hond doet niets en luistert goed .
    Maar helaas is dit vaak ook niet want als de eigenaar dan roept dat de hond terug moet komen dan komt de hond niet terug maar gaat er juist van door en komt dan weer bij ons terecht .
    En dat vind ik vaak toch niet prettig .

  3. Hier in t dorp waar wij wonen, is een hondenschool waar ze nog trainen met slipketting. Een pup van 13 wkn krijgt meteen bij begin van de 1ste training een slipketting om. Ik heb me er in t verleden ook “schuldig” aan gemaakt door bij haar te trainen, omdat ik dacht dat trainen met “snoepjes” niet goed was en alleen maar bedelende honden van zou krijgen. Gelukkig weet ik nu wel beter en zie ik wat ik met voertjes al bereikt heb met Faya.
    Even nog een kleine anekdote er achteraan.
    Een neef van mij heeft zn 1ste hond. Een Bernerpup. Hij vertelde mij dat als zn hondje te hard bijt, hij hem vastpakt en naar de grond drukt. Het enige antwoord wat ik kon geven was “ja dat moet je flink zo doen, bereik je veel mee.” Dom volk🤬

  4. Hallo Judith,
    We hebben een week of 7 geleden een hondje geadopteerd, welke bij ons in Spanje voor de deur zat, geen chip, band wel vol teken en vlooien en klitten, we zijn naar de onze DA geweest en die wist te vertellen dat het een Cairn Terrier was van ca 9 aamnd tot 1 jaar oud, niet zindelijk wel een acrobaat, ontsnappingsexpert echt een rasechte deugniet zeg maar een duiveltje, maar een hartendief en heeft hier onze harten al verovert, we hebben nog 2 ander honden een Bartbet en een Yorkshire terrier en dat gaat echt goed met die 3, ze stoeien en ravotten wat af.
    Maar als we hem uitlaten en hij ziet een andere hond bv van de achterburen (Labrador) dan draait hij helemaal door, is net een vlieger aan de lijn en gaat te keer alsof hij gevild wordt en wil er als een duivel op af, ik denk dat hij deze en mogelijk ook ander honden aan vil vallen , we houden daarom ook afstand, zelfs als hij hem vanuit hui hoort lopen dan is het weer heisa.
    Naar ons idee geen normaal gedrag, wat kan dit zijn en heb je een advies hoe we hier mee om moeten gaan.
    We weten dat een Cairn zich groter voelt dan hij is, maar dit is wel een vreemd gedrag.
    Graag je reactie en bij voorbaat dank

    groet
    Hans en Annelies

    • Dag Hans en Annelies,

      Dit kan meerdere oorzaken hebben. Dit gedrag wordt vaak niet beter als je er niets aan doet, helaas. Ik kan je hiermee helpen in prive training of dmv de online cursus Sociale Hond.

      Als je verdere informatie wilt, of persoonlijk contact, neem dan nog even contact op via info@hondentaak.nl

      Groetjes, Judith

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *